|
„Pomóżmy sobie” Organizator:
Fundacja ,,Ama Canem”
Miejsce realizacji: zakład poprawczy;
Czas trwania: 2-3 dwumiesięczne edycje w ciągu roku,
Uczestnicy: 4-8 wychowanków ośrodka bez ograniczeń wiekowych,
zrównoważeni psychicznie; do 4 psów ze schroniska, w wieku do 2 lat,
Cele programu
CZŁOWIEK
cel rehabilitacyjny:
- doskonalenie koordynacji wzrokowo- ruchowej poprzez realizację zadań,
- doskonalenie koncentracji uwagi podczas szkolenia,
- doskonalenie komunikacji pozawerbalnej poprzez szkolenie psa i opiekę nad nim,
- rozwijanie myślenia abstrakcyjnego poprzez opiekę nad psem,
cel poznawczy:
- zapoznanie wychowanków z techniką budowania pomieszczenia dla psów,
- zapoznanie wychowanków z podstawowymi potrzebami psów,
- zapoznanie wychowanków z zasadami tresury psa,
- zapoznanie wychowanków z sankcjami w konsekwencji nie wywiązywania się z powierzonych zadań,
- nauka wzmacniania pozytywnego w procesie nauczania psa,
cel wychowawczy:
- kształtowanie samodyscypliny poprzez opiekę nad zwierzęciem,
- kształtowanie odpowiedzialności, uwrażliwienie poprzez zaspokajanie podstawowych potrzeb psa,
- nauka tolerancji - wdrażanie do akceptacji odrębności poglądów i zachowań innej osoby poprzez akceptację odrębności natury psa,
- wdrażanie wychowanków do bezwarunkowości działania,
- wzbudzenie zainteresowania osób z poza grupy programowej,
- wdrażanie do bezinteresownego pomagania innym poprzez socjalizację psa do adopcji,
- nauka cierpliwości, poprzez powtarzalność ćwiczeń,
PIES
cel rehabilitacyjny:
- doskonalenie koncentracji uwagi podczas szkolenia,
- doskonalenie koordynacji słuchowo- ruchowej poprzez realizację zadań,
- poprawa ogólnej sprawności ruchowej psa,
cel poznawczy:
- zapoznanie z nowym miejscem,
- nauka rozumienia wydawanych komend,
- tolerowanie obcych osób,
- poprawa kondycji psychicznej psa dzięki zapewnieniu systematycznej opieki,
cel wychowawczy:
- eliminacja negatywnego stosunku psów ze schroniska do człowieka w procesie socjalizacji,
- przygotowanie do adopcji i szansa na rozpoczęcie życia w „ludzkim stadzie",
Realizacja programu
I etap:
- przygotowanie ośrodka do przyjęcia psów,
- dobór wychowanków wykazujących największe predyspozycje do zostania przewodnikiem psa,
- przygotowanie merytoryczne wychowanków w formie pogadanek nt. psów – ich natury, zwyczajów, potrzeb, szkolenia
spontaniczny wybór psa przez wychowanka przy jednoczesnym określeniu warunków wyboru,
II etap:
- zakończenie szkolenia psów,
- sporządzenie karty charakterologicznej psa przez jego przewodnika,
- przekazanie psa do adopcji,
Przewidywane efekty
Realizacja naszego programu oparta jest na idei interakcji człowiek-pies.
Pies stanowi rolę ,,katalizatora społecznego”. Poprawna komunikacja z czworonogiem jest krokiem do przodu w budowaniu prawidłowych relacji z rodzicami, wychowawcą, rówieśnikami oraz z pozostałą społecznością otaczającą dzieci, a w szczególności młodzież.
Młodzi ludzie w wieku dojrzewania często nie potrafią pogodzić się z podporządkowaną pozycją w kontaktach z dorosłymi oraz dominującymi rówieśnikami. Pies jest natomiast istotą podporządkowana człowiekowi i kontakt z nim nie niesie ze sobą poczucia zagrożenia własnej wartości. Zwierzę, niebudzący strachu w swoim opiekunie,
a obdarzający go miłością i szacunkiem służy jako pomost pośredniczący w konstruowaniu poprawnych relacji społecznych.
Program ma również na celu rozwinięcie i utrwalenie pozytywnego stosunku do zwierzęcia poprzez interakcję pozawerbalna i dotykową, która ma miejsce podczas codziennych kontaktów z psem - karmienia, pielęgnacji, szkolenia.
Wiele dzieci, nastolatków sądzi, że ich uczucia są rozumiane przez zwierzęta. Chcemy wykorzystać ten pozytywny potencjał i jeszcze raz poprze nasz program udowodnić możliwości terapeutycznego wpływu obecności psa na osoby znajdujące się w trudnych sytuacjach życiowych. Aby spróbować zmienić negatywne zachowania społeczne wychowanków, chcemy naszym programem zachęcić ich do aktywności poza regulaminowymi godzinami zajęć. Mamy nadzieję, że dzięki temu uwolnieniom się drzemiące
w nich siły twórcze, nabiorą oni zaufania do samych siebie i podwyższą samoocenę. procesie interakcji człowiek- pies ważny jest moment, w którym młodzież przenosi swoją potrzebę kontaktu społecznego z psów na ludzi.
Program dopuszcza sytuację, w której wychowankowie niewykazujący wcześniej zainteresowania kontaktem z rówieśnikami w trakcie trwania edycji zrezygnują z opieki nad zwierzęciem na rzecz udziału w zajęciach zespołowych z kolegami. Warunkiem rezygnacji jest wcześniejsze powiadomienie o decyzji prowadzących program, wspólnie znalezienie zastępcy oraz wprowadzenie go w zakres obowiązków. Kolejną sytuacją dopuszczającą bezpośrednie zaangażowanie przez wychowanka osoby trzeciej do opieki nad psem, jest czas, kiedy przewodnik psa wyjeżdża z ośrodka na przepustkę.
Po powrocie zobowiązany jest do dalszego zajmowania się psem. Jakiekolwiek uchylanie się lub ciągłe wyręczanie osobami trzecimi w opiece nad psem natychmiastowo eliminuje przewodnika psa z udziału w programie, co wiąże się jednocześnie z wpisem do akt uniemożliwiającym udział w podobnym programie na terenie Polski. Resocjalizacyjne oddziaływanie zwierząt na wychowanków wykazujących wcześniej oporność na inne metody wychowawcze, można ująć w kilku punktach, które stanowią esencję efektów, jakie zamierzamy odnieść poprzez realizację naszego programu:
- kontakt fizyczny ze zwierzęciem eliminuje oziębłość, łagodzi zatwardziałość na rzecz czułości i wrażliwości emocjonalnej,
- zwierzęta wymagają zabiegania o swe względy, tym silniej działa doświadczenie zdobytej sympatii,
- zwierzęta umożliwiają rozwój poczucia odpowiedzialności w stosunku do słabszych istot, uwrażliwia na potrzeby innych,
- kontakt ze zwierzęciem daje człowiekowi poczucie satysfakcji, podwyższa samoocenę,
- zwierzęta są cierpliwe i uczą cierpliwości,
- zwierzęta nie wysyłają sygnałów świadczących o odrzuceniu człowieka.
Wychowankowie oczekują sygnałów z otoczenia, na podstawie, których mogliby się dowiedzieć, co inni o nich sądzą i wykorzystać tę wiedzę w budowaniu poczucia własnej wartości. W kontaktach za zwierzętami nie ma miejsca na dwuznaczność i z tego powodu są one niezwykle pożyteczne w procesie resocjalizacji.
Program kładzie duży nacisk na wdrażanie wychowanków do bezinteresownej działalności i pomocy potrzebującym, ponieważ nie przewiduje żadnych nagród, poza własną satysfakcją i renomą wśród kolegów z ośrodka.
Przewodnicy psów nie mają żadnych ulg w szkole czy na warsztatach z tytułu opieki nad psem. Opiekowanie się zwierzęciem stanowi dla nich dodatkowy obowiązek, na który sami się zgodzili. Ponad to, przewodnicy psów z pierwszych trzech edycji ani ich rodziny nie mogą adoptować psów, takie poświęcenie z ich strony jest znaczne, z powodu zżycia się z psem za którego jest odpowiedzialny .
Oczekujemy, że nasz program przyniesie wiele korzyści, zamieni negatywne zachowania społeczne wychowanków na takie, które staną się źródłem pozytywnych uczuć i działań.
Certyfikat
W certyfikacie zaznaczone będzie: kto i w jakim terminie szkolił psa, kto i kiedy egzaminował psa, na jakie komendy reaguje pies.
Pies po szkoleniu nie może okazywać agresji w stosunku do ludzi, opis w certyfikacie mówił będzie, czy pies lubi czy tylko toleruje dzieci.
Autor: Andrzej Niedzielski
Współpraca: Monika Sarnecka
Wszelkie prawa zastrzeżone, kopiowania i rozpowszechniania bez zgody autora zabronione.
|